Gece Yarısı

Gece uzun... Ama ben daha ayaktayım
Her sokak bir iz bıraktı
(Nakarat)
Gece yarısı yine sokak benim
Kaybettim sandılar ama dimdik yerim
Rüzgar yüzüme vurur, pes etmek neyim
Yarın benin olacak, bu günse direndim

Gece yarısı yine sokak benim
Karanlık konuşuyor, susmuyorsun derdim
Düştüm kaç kere ama kalkmayı bildim
Şimdi önüm açık, geri dönmedim
(Verse 1)
Ayakkabım eskidi, hayaller eskimedi
Her tökezlediğim gün bana güç getirdi
Yanımda duran azdı arkamdan konuşan çok
Ben sustukça içimde başka biri doğdu

Yüzüme kapan kapıları sayamadım
Ama hiç birinde umudumu bırakmadım
Bu günde sessiz geçti, yarın sesim duyulur
Emek veren insan sonunda yolunu bulur
(Köprü)
Bir gün değişecek diye yürüdüm hep
Her yara bana başka bir ders
Geceler uzun ama sabah gelir
İnandığın sürece umut hiç bitmez
(Nakarat)
Gece yarısı yine sokak benim
Kaybettim sandılar ama dimdik yerim
Rüzgar yüzüme vurur, pes etmek neyim
Yarın benim olacak, bu günse direndim
(Verse 2)
Telefon susuyor, hedefler konuşuyor
Attığım her adım beni büyütüyor
İçimde fırtına dışım buz kesiyor
Kimse bilmez neler geçti kalbimden

Dünüm ağrıdır ama yükümü taşıdım
Kendi yolumu açıp yürüdüm hep
Şimdi gökyüzüne bakıp tek şey dedim
Vazgeçseydim bu gün olmazdım
(Final)
Gece yarısı... Gene sokak benim...
Düşersem gene kalkarım...
Çünkü bu benim seçimim...